Ambulatoryjna opieka specjalistyczna rozliczana jest od lipca 2011 roku w nowy sposób bazujący na systemie lecznictwa zamkniętego, czyli w oparciu o punkt rozliczeniowy. Poszczególnym świadczeniom jest przyznawana określona liczba punktów także w zależności od grupy, w której mieści się dane schorzenie i tym samym wymaga odpowiedniego podejścia klinicznego. Od 2012 roku obowiązuje nowa, wyższa stawka za punkt, która wynosi 52 zł. Fundusz Płaci za kompleksową realizację świadczenia w odniesieniu do leczenia danego przypadku. To znaczy, że nie ma znaczenia na przykład liczba wykonanych badań diagnostycznych, jeśli jest to konieczne do uzyskania efektu leczniczego, ale także zlecenie niektorych procedur przez lekarza automatycznie powoduje obowiązek przeprowadzenia innych, lub zrezygnowania z innych opcji.

Nowy system budził obawy, ze lekarze szybciej będą wykorzystywać przyznane ogólne limity punktowe na swiadczenia AOS, w z związku z tym, że faktycznie rozszerzył on opcje leczenia. Wstępne analizy poczynione jeszcze w 2011 roku wskazały jednak na to, że nie ma takiej obawy. Fundusz pierwotnie planując przeznaczenie rezerwy obowiązkowej na sfinansowanie świadczeń AOS, ostatecznie zdecydował o nieco innym jej podziale, choć faktycznie niektórym oddziałom zostały przyznane dodatkowe środki na świadczenia ambulatoryjne.

Na pozostałe priorytety Narodowego Funduszu Zdrowia na 2012 rok składają się zmniejszenie częstości powikłań oraz poprawa jakości życia chorych wymagających leczenia nerkozastępczego poprzez upowszechnienie leczenia metodą dializoterapii otrzewnowej, poprawa dostępności do endoprotezoplastyki w grupie pacjentów powyżej 60. roku życia oraz zwiększenie poziomu finansowania w zakresie mammografii przesiewowej.