Gmina podjęła decyzję o prowadzeniu szpitala i nie zamierza się z niej wycofywać, choć ma świadomość, że w kontekście nowej Ustawy o działalności leczniczej będzie zmuszona pokrywać jego stratę finansową. Trudno jest bowiem zbilansować małą jednostkę. Jednak szpital wielokrotnie dowiódł, że jest potrzeby mieszkańcom, którzy dzięki jego istnieniu mają świadomość, że większość ich potrzeb zdrowotnych może zostać zaspokojona na miejscu. Nie muszą dojeżdżać drogą złej jakości do oddalonego o 30 km szpitala wielospecjalistycznego w Zgorzelcu. Podczas powodzi fakt istnienia szpitala pozwolił na zorganizowanie szczepień i opieki dla osób, które ze względu na stan zdrowia nie mogli zostać umieszczeni w punktach ewakuacyjnych. To wszystko ma przełożenie na poczucie bezpieczeństwa mieszkańców. A gmina wychodzi z założenia, że musi pomóc szpitalowi w pełnieniu jego funkcji. Jednocześnie jednak środki, którymi dysponuje samorząd są ograniczone i stawia to przez nami konieczność wyboru świadczeń, które mogą zostać zaoferowane mieszkańcom na miejscu. Zaspokojenie potrzeb zdrowotnych może następować poprzez realizację programów profilaktycznych i w tej chwili gmina przeznacza na ich finansowanie około 2 mln zł rocznie oraz poprawę warunków leczenia, jak choćby remont oddziału chirurgicznego, czy izby przyjęć, który jest potrzebny. Zapotrzebowanie na niektóre świadczenia zdrowotne pojawia się częściej, na inne - rzadziej. Na pewno chcielibyśmy, aby w gminie funkcjonował tomograf komputerowy, ale z drugiej strony być może program profilaktyczny wirusa HPV, czy diagnostyka i zapobieganie chorobom kręgosłupa u dzieci byłyby równie zasadne. Przed powodzią w 2010 roku aparat pracował z przerwami i także istniała konieczność transportu pacjentów do innych placówek. Nie stać nas, aby finansować wszystkie programy. Dlatego decyzja odnośnie wydatkowania środków musi zawsze przynieść największą wartość dodaną z punktu widzenia bezpieczeństwa zdrowotnego mieszkańcow.